Mijn tekeningen en schilderijen hebben een noord- oost- zuid- en westzijde,
Elke zijde heeft zijn eigen karakter net zoals u en ik.
De levensweg gaat van de zuid- of westzijde naar de noord- of oostzijde.
Onze levensweg gaat bergopwaarts en soms vallen we,
vaak lopen we tegen dezelfde problemen op totdat we het besluit nemen om ons probleem te onderzoeken en op te lossen.
Dit proces duurt een bepaalde periode.
Ons levensproces ligt in de zuidoosthoek, onder onze levensweg.
Zoals we weten komt de zon op in het oosten, samen met het licht
komt de warmte, de wijsheid, de inspiratie en de spiritualiteit,
gebundeld in de kracht van de zon om ons leven te helen.
De dag van het licht laat de nacht van de duisternis achter ons.
De dromen van de nacht en alles wat we zien, horen, voelen, ruiken, proeven en waarnemen op de dag, werken door tot in ons onderbewustzijn,
ook zonder dat we ons daar bewust van zijn.

Elke kleur, lijn, vorm heeft een eigentijdse betekenis.
De tekeningen bevatten onder de levensweg onze levenslessen.
Aan de bovenzijde van onze levensweg zien we de positieve krachten van ons lichaam, onze emoties, onze geest, onze energie en onze spiritualiteit, we kunnen die krachten gebruiken voor het oplossen van onze problemen
Indien we het besluit nemen om ons probleem op te lossen
Zien we dat de oplossing klaar ligt in de noordoosthoek.

Logos

Het Griekse woord Logos is een woord met verschillende betekenissen,
maar word meestal als "woord" vertaald.
Andere betekenissen van Logos zijn onder meer 'gedachte', 'taal', 'rede', 'principe', 'leerstelling', of 'logica'.
Al deze betekenissen zijn in de schilderijen, de tekeningen en in de persoonlijke- geboorte- en familielogo’s verwerkt.
Binnen de filosofie, analytische filosofie en religie spelen nog speciale betekenissen en connotaties, dat zijn bijgedachten bij een woord en bijbetekenis een rol.
Het al genoemde logica is van dit woord afgeleid, alsook het suffix-logie
en het afgeleide –logisch, waarmee vele wetenschappen aangeduid worden en het verwante -loog voor de beoefenaars hiervan.
Ook de woorden analogie en logaritme zijn met Logos verwant.
Door al deze verklaringen zult u begrijpen dat een schilderij, tekening of logo een zeer complex geheel van de bewust wordende mens laat zien.

Gebruik in de antieke filosofie

Logos werd door Heraclitus van Ephese, een van de bekendere Presocratici gebruikt om de menselijke kennis en de 'inherente' (onafscheidelijk verbonden met) orde van het universum te kenschetsen, een wetmatigheid die in het gehele universum aanwezig, of door de goden ingesteld, is.
Dit ziet hij achter de veranderlijke dagelijkse werkelijkheid, die hij met zijn ‘panta rhei', (alles stroomt, alle dingen veranderen) verwoordt.
Niets is onveranderlijk, niets is en blijft hetzelfde, alles is panta rhei.
Voor Socrates, Plato en Aristoteles betekende Logos feitelijk het vermogen van de menselijke rede en kennis die de mensen van de wereld en elkaar bezitten.
Voor Aristoteles met name, die zich ook eerst met logica bezighoudt, wordt Logos het concept van de menselijke rationaliteit, datgene wat de mensen van de dieren onderscheidt.
De stoïcijnen verstonden onder Logos de levenskracht van het universum.
De Logos vormt de oorsprong van het universum, een soort oerfenomeen, waar alle werkingskracht uit voort komt.
Logos symboliseert hiermee bijvoorbeeld het principe van oorzakelijkheden van de 'causa finalis', de finale of doel-oorzaak, die de natuur als het ware bestuurt.
Het is een principe dat van binnenuit werkt, het staat niet tegenover de materie; maar is er ‘transcendent‘ ( bovenzinnelijk, geestelijk) aan.
Deze betekenis heeft in de psychologie van de twintigste eeuw een belangrijke rol gespeeld.

Gebruik in het christendom

Het Johannesevangelie opent met “In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God.”
In het Grieks wordt hier driemaal Logos gebruikt.
Dit gebruik sluit aan bij het gebruik van de Stoa, hier wordt Logos direct met God, als het principe dat aan de oorsprong van het universum ligt, verbonden.
Het Johannesevangelie vervolgt dan (Joh. 1:14) “Het Woord is mens geworden...”.
Dit heeft voor de vroege kerk de basis gevormd van een Christologie die zich met de vraag van de drie-eenheid heeft bezig gehouden, waarbij in deze zin de ‘incarnatie’ ( menswording, belichaming) werd gelezen.
Door bijbelwetenschappers wordt deze uitspraak wel als bewust dubbelzinnig gezien, omdat dit woord een eigen betekenis had, zowel voor de Joden die bekend waren met de mystiek van het Judaïsme, als voor de Hellenistische Joden.
Elk van deze groepen kon zijn eigen betekenis in dit Logos lezen.
Met name de volgelingen van Philo kende het woord Logos als zeer belangrijk begrip, het was bij hen niet identiek met God, maar werd door Philo wel de “zoon van God” genoemd, en neemt na God de tweede plaats in als boodschapper tussen God en de mensen.

Andere godsdiensten

Oosterse godsdiensten hebben uiteraard niet het Grieks als oorspronkelijke taal, en gebruiken derhalve ook het woord Logos niet, maar ze kennen wel concepten die vergelijkbaar zijn, zoals Tao en Dharma.
In sommige Chinese bijbelvertalingen wordt het woord Logos ook met Tao vertaald.
Een vergelijkbaar concept in het hindoeïsme is Om.

Bedenk dat er enkele personen op deze aardbol zijn die bepaalde gegevens mogen en zullen onthullen.
Het zijn personen, uitverkorenen die de mogelijkheden daartoe bezitten.
De spirituele wereld zal de plaats, de tijd en de omstandigheden die zij daarvoor nodig en wenselijk acht zelf creëren.